Κανείς μας δεν γνωρίζει τίποτα, επαίτες του μέλλοντος του ενός και του άλλου γινόμαστε κάθε μέρα, γιατί δεν μας αρέσει να ζούμε σαν μετέωρες δροσοσταλίδες στην πρωινή καταχνιά.

Ελλάδα, γυναίκα του σήμερα…
Η φωνή σωπαίνει, κρίση προ των πυλών.
Ανησυχία για το σήμερα, φόβος για το αύριο!

Η ζωή έξω από το τι θα πει το σόι, τι θα πουν οι φίλοι των γονιών σου, πώς θα το πάρει ο δίπλα κι ο παραδίπλα και…. 
Ε, δεν πάνε όλοι στον αγύριστο; 

Κι όσο αφήνομαι στην ελπίδα, τόσο απομακρύνομαι από τα όνειρά μου κι αποχωρίζομαι της ζωής τη λαχτάρα, της ζωής το κυνηγητό στο χαμόγελο, το παιχνίδισμα του ήλιου με το σκοτάδι μου, τις ισορροπίες στο μπορώ και το θέλω. 

Εκεί, αισθάνθηκα πως οι άνθρωποι αυτοί είναι σίγουρα πλάσματα του Θεού της δημιουργίας, της ένωσης και της αγάπης και πως εμείς οι υπόλοιποι είμαστε παιδιά ενός κατώτερου Θεού, υπάνθρωποι, γεμάτοι πάθη, ζήλια, μνησικακία και εγωκεντρισμό! 

Κάποιες καταστάσεις δεν τελειώνουν απλά αλλάζουν επίπεδο, διάσταση. Αλλάζεις μοιραία κι εσύ μέσα από αυτές και τίποτα δεν θυμίζει το χθες. Τα «πρέπει» γίνονται «χρειάζεται» και τα «γιατί» γίνονται «επειδή»…. Αν θες αληθινά κάτι να μην τελειώσει, αν δεν είσαι έτοιμος να το αφήσεις, απλά δώσε του τον χώρο που έχει ανάγκη για να κινηθεί.

Όσο ο αχίνοπας ανθίζει, τόσο ο χειμώνας καλά κρατεί! Ανθοφορία μέσα στο χειμώνα και πλάι μια φωτιά…
Δυο στιγμές στον ίδιο χρόνο, τόσο ετερόκλητες, τόσο αντίθετες και μοναχικές σαν τις ζωές μας… 

Όσο η συνείδησή σου είναι καθαρή, κανένα σκότος δεν μπορεί να σου κλέψει το φως σου κι όσα κλάπηκαν έπρεπε να φύγουν από την ζωή σου για να καθαρίσει η βρωμιά που σου έκρυβε τον δρόμο και δεν σε άφηνε να προχωρήσεις!

Όλοι αυτοί σε πληγώνουν, σε αδειάζουν και νομίζεις πως είναι πιο δυνατοί από εσένα! Θέλουν να πιστεύεις πως τα ψέμματά τους είναι βάλσαμο και είναι η μόνη αλήθεια στην ζωή σου! 

Άνθρωποι που ζουν όπως κι εσύ, στην ίδια καθημερινότητα, στην ίδια πλάνη μα ανακάλυψαν ακολουθώντας τα σημάδια πως η αληθινή ζωή είναι έξω από αυτή!

Για όλους εκείνους που τολμούν να ερωτεύονται απαλά, μέσα από την αγάπη και όχι μέσα από τον έρωτα, για όλους εκείνους που ο έρωτας είναι γέννεση και τον τιμούν και τον σέβονται όπως οφείλεις να σέβεσαι την ίδια την ζωή!

Ευχή και κατάρα να είσαι δυνατός! Όποιος έχει κατακτήσει την δική του κορυφή φαίνεται σκληρός, άκαμπτος και μοναχικός κι ο κόσμος τον φοβάται. Ο δυνατός μιλάει λίγο και σωπαίνει πολύ. Δεν έχει ανάγκη επιβεβαίωσης από κανέναν επειδή έχει αυτογνωσία και γνωρίζει τα όρια και τους ορίζοντές του! Τους δυνατούς τους χτυπάνε όλοι για παραδειγματισμό. Τους…

Όσα μιλά η μοναξιά δεν σου μιλά ο θόρυβος και η βουή των γιορτών!