Για όλους τους Αυγούστους των αστεριών που τα χέρια μας ενώθηκαν στην αστείρευτη σιωπή της νύχτας.
Τον αγαπούσε τον βράχο εκείνο κι ας ήθελε να τρυπήσει το απαλό της δέρμα κιας ήταν εκτεθειμένος στη λύσσα των καιρών και στο ατελείωτο του ορίζοντα.
Μόνο χρόνο
Εκεί που ο Χρόνος Αρχινά
Όνειρο χωρίς εικόνα
Ψυχές σε τροχιά
Όσα δεν ακούσαμε