Τίποτα δεν σταματά, όλα αλλάζουν, “δημιουργούνται” συνεχώς, σμιλεύονται σαν τις πέτρες από τον αέρα και τη θάλασσα. Αργά για το μάτι, στο χρόνο τους για την ψυχή!
Σταμάτα να κοιτάς περίεργα αυτόν που σου χαμογελά!Σταμάτα να ρωτάς τι ναρκωτικά πίνει και απλά κάνε ότι κάνει! Σταματά να φοβάσαι πως αν χαμογελάσεις, κάποιος θα σε παρεξηγήσει!
Ζω, σημαίνει σκέφτομαι! Ζω, σημαίνει αμφισβητώ! Ζω, σημαίνει εξερευνώ! Ζω, σημαίνει αναζητώ!
Η συνείδηση είναι κομμάτι του κύκλου της ζωής, της ημέρας και της νύχτας σου. Είναι φως η δύναμή της και σκοτάδι η απουσία της.
Έλα λοιπόν! Έλα! Χρόνο να φτιάξουμε ή να τον αλλάξουμε ή τελικά να τον εκάμουμε παντοτινά δικό μας!
Σας περιμένουμε για δύο ακόμη παραστάσεις , στο θέατρο ΠΚ, στις 29 και 30 Σεπτεμβρίου στις 21.00 μμ.
Έτσι καταντήσαμε και στην αγάπη! Γρήγορα συμπεράσματα, γρήγορα περάσματα, εφήμερες ζωές, σαν το κουμπί της πανάκριβης οθόνης μας!
Πού να είσαι όνειρο, πού να είσαι ταξίδι; Μπα κι είσαι της ψυχής μου ή είσαι της καρδιάς μου ο πόθος της ο πιο αληθινός;
Αγόρια, συγκροτηθείτε κι αρχίστε να φέρεστε σαν άντρες και όχι σαν φαντομάδες Χουντίνι! Δεν γουστάρετε μια κατάσταση πείτε το!
Άδειασε το μυαλό σου από εκείνους! Άδειασε το μυαλό σου από φυτεμένες σκέψεις χειραγώγησης!
Εσύ σταθερά απομακρύνεσαι με το αντίο πεισματικά να σωπαίνει στα χείλη σου και το μαζί να σβήνει τα σημάδια που άφησε επιπόλαια το χθες.
Η Σαντορίνη για εμένα είναι καταφύγιο! Εκεί μου γεννήθηκαν αρχέγονα συναισθήματα, θύμησες από τα παλιά που δεν ήξερα πως υπήρχαν μέσα μου. Στη Σαντορίνη βρήκα αγάπη, βρήκα οικογένεια και εκεί επιστρέφω πάντα όταν η ζωή μου εδώ στην πόλη μοιάζει λάθος.
Παρατηρώ διαβάζοντας, στο διαδίκτυο, το χαμό με την εκκλησία που κατεδαφίστηκε στο Βοτανικό! Χριστιανοί εξοργισμένοι με τους μουσουλμάνους και Δωδεκαθεϊστές χαρούμενοι που γκρεμίστηκε επιτέλους μια εκκλησία μπροστά στα μάτια τους. Πιστεύουν πως πήραν την εκδίκησή τους, απέναντι στις λεηλασίες των χριστιανών!
Κι είσαι τόσο μακριά ζωή μου κι είμαι τόσο κοντά στης πεθυμιάς σου την τελευταία πνοή.
Κανένας θυμός δεν θα σου ανοίξει τα μάτια, κανένας θυμός δεν θα σου οξύνει την όραση, κανένας θυμός δεν θα σου φωτίσει το δρόμο.
Όνειρο χωρίς εικόνα
Ψυχές σε τροχιά
Όσα δεν ακούσαμε
Ο Κόσμος που θα ήθελα να με αγαπήσει
Εκεί που δεν ειπώθηκε αντίο