Μοιραστείτε το άρθρο!

Τι ζωή επέλεξα να βαδίσω; Τόση μοναξιά. Πόσα σώματα νεκρά μέχρι να αντιληφθώ πως οι ψυχές δίνουν την πνοή και όχι η ύλη. Τα σώματα μόνο αντανακλούν, όσα έχει η ψυχή να πει. Ρητά και άρρητα. Γιατί ο λόγος, κάποιες φορές, δεν έχει τόση δύναμη…

Οι άνθρωποι τον έφτιαξαν για να κρύψουν την αλήθεια τους. Χρησιμοποίησαν τον λόγο για να οδηγήσουν την ανθρωπότητα στο ψέμα.
Έκρυψαν τα βλέμματα τους, πίσω από ακίνητα βλέμματα και τακτοποιημένες κινήσεις που όλες έχουν μια αιτιολογημένη ερμηνεία.

Τίποτα δεν άφησαν οι άνθρωποι στη σιωπή. Στην μορφή της σκέψης. Στην μορφή της Πηγής της ζωής, την αλήθεια.

Κι όλα αλλάζουν τόσο γρήγορα. Μοιάζουμε ένα τίποτα στο τέλος, γιατί χάσαμε την αξία της ζωής αναζητώντας έναν θάνατο.

Αυτό που έμεινε;

Ο θάνατος της ύπαρξής μας. Και ίσως η ζωή να ήταν πάντα εκεί, στη σιωπή που φοβηθήκαμε να ακούσουμε.

Μοιραστείτε το άρθρο!