Πού πήγες άνθρωπε “υπέρτατο” ον της γης; Φούμαρα και μεταξωτές κορδέλες και μια καταναλωτική ζωή που δεν εκπληρώνει πόθους και ανάγκες ψυχής παρά μόνο καταναλώνει και αδειάζει ψυχές και κάπου εκεί ξεχάσαμε να είμαστε άνθρωποι…
Όνειρο χωρίς εικόνα
Ψυχές σε τροχιά
Όσα δεν ακούσαμε
Ο Κόσμος που θα ήθελα να με αγαπήσει
Εκεί που δεν ειπώθηκε αντίο