Για όλους τους Αυγούστους των αστεριών που τα χέρια μας ενώθηκαν στην αστείρευτη σιωπή της νύχτας.
Τον αγαπούσε τον βράχο εκείνο κι ας ήθελε να τρυπήσει το απαλό της δέρμα κιας ήταν εκτεθειμένος στη λύσσα των καιρών και στο ατελείωτο του ορίζοντα.
Εκεί που δεν ειπώθηκε αντίο
Πώς αλλιώς να στο πω; Αντιστάσου!
Γυμνές ψυχές σε έναν κόσμο μεταμφιεσμένο
Κατάβαση στην Μνήμη
Στη Ρωγμή Ανάμεσα στο Φως και τη Σάρκα