Πού πήγες άνθρωπε “υπέρτατο” ον της γης; Φούμαρα και μεταξωτές κορδέλες και μια καταναλωτική ζωή που δεν εκπληρώνει πόθους και ανάγκες ψυχής παρά μόνο καταναλώνει και αδειάζει ψυχές και κάπου εκεί ξεχάσαμε να είμαστε άνθρωποι…
Μόνο χρόνο
Εκεί που ο Χρόνος Αρχινά
Όνειρο χωρίς εικόνα
Ψυχές σε τροχιά
Όσα δεν ακούσαμε