Να μοιάσεις σε κάτι που δεν είσαι. Να πεθάνεις αυτό που είσαι. Το σώμα να νικήσει την ψυχή! Να γίνει απέθαντο το σώμα.

Αυτές οι επιλογές του ανθρώπου;
Να τολμήσει ή να φοβηθεί;
Τόσα λίγα είναι τα σύμπαντα; Του φόβου και της τόλμης; Αυτός είναι ο προορισμός του;

Οι ζωές των ανθρώπων φαίνονται διαφορετικές καμμιά δεν είναι ίδια. Μόνο κάτι βλέμματα, μόνο κάτι σιωπές, μόνο κάτι αγγίγματα πλησιάζουν το ένα το άλλο.

Εγώ τα φτέρωσα τα φτερά μου! Μόνη τα κέρωσα! Μόνη τα πέταξα! Μόνη τους έδωσα αγέρα να ανασάνουν!

Θες το καλό μου μου λες! Θέλεις να ζήσω λες! Θέλεις να σεβαστώ τη ζωή. Μου μιλάς για ατομική ευθύνη…

Δεν ορίζεις τις πράξεις σου χωρίς μιαν Άνοιξη να ανθίσει την ψυχή σου! Δεν ορίζεις τις πράξεις σου χωρίς αγάπη!

Ας μονιάσουμε επιτέλους! Ας κρατήσουμε ψηλά την Αγάπη και το Φως! Αυτά τα δύο δεν έχουν θρησκεία! Δεν καλουπώνονται! Δεν βολεύονται!

Όταν τελειώσει αυτό όλα διαφορετικά! Ένας καινούργιος κόσμος. Ασφαλής και τακτοποιημένος. Όπως οι 4 τοίχοι σου. Όπως η ζωή σου πριν κλειστείς μέσα.

Προσπαθώντας να διατηρήσεις την δική σου ισορροπία αλλάζει η ισορροπία των ανθρώπων που αγαπάς κι αυτό σε κάνει να χάνεις τον εαυτό σου. Εκεί έρχεται το αδιέξοδο! Τι να επιλέξεις;

Ο φόβος, η ντροπή, οι ψευτοηθικές αναστολές, μας έχουν οδηγήσει είτε στην απομόνωση είτε στην χαμηλή αυτοεκτίμηση, με αποτέλεσμα να ελκύουμε ανθρώπους ακατάλληλους για εμάς!

Όταν αντιμετωπίζεις την Αλήθεια κατάματα, όλα πονούν στην αρχή! Σιγά σιγά ξεκαθαρίζουν! Όταν διαλέγεις την δική της πλευρά, όλα γίνονται και είναι σωστά!

Όσο για εσάς άντρες αν πιστεύετε πως οι γυναίκες έχουν ξεφύγει από τον δρόμο τους, δημιουργείστε τις προϋποθέσεις για να τον θυμηθούν!