Μοιραστείτε το άρθρο!

Εάν σου έλεγαν το όνειρό σου να είναι χωρίς πλαίσιο, γραμμές, σχήμα; Να κρατήσεις μόνον την αίσθηση. Τη λαχτάρα να γίνεις ένα με αυτό; Πώς θα άγγιζε την ορμή της φαντασίας σου;

Ή μήπως η ορμή έχει γίνει παραίτηση; Εχει αφεθεί σε μια τυποποιημένη αλήθεια;

“Ονειρεύομαι το όνειρο που θα μου  προσφέρει ευκολία!”

Εάν αφαιρούσες από το όνειρο, την εικόνα, το πλαίσιο; Τι θα έμενε ;

Πού θα ταξίδευε η ψυχή για ένα όνειρο χωρίς εικόνα; Μια καταιγίδα συναισθημάτων πλήρωσης, χαράς έως τη ρίζα; Εκείνη που κρατά τη γη στο σώμα. Δεν τη φυλακίζει! Την προσδιορίζει σε σχέση με το φορέα της.

Γιατί τα όνειρα δεν κατοικούν σε φυλακές. Δεν τα κλείνεις σε χρυσό κλουβί. Τα λευτερώνεις. Ταξιδεύουν στο χωροχρόνο με την πρόθεση να οδηγηθούν στην υπέρβαση.

Γιατί η υπέρβαση δεν έχει όρια. Είναι αυτό που μοιάζει ανεκπλήρωτο! Κι όμως, γνωρίζεις μέσα σου πως θα μπορούσες να το πραγματώσεις, εάν αφαιρούσες την εικόνα, το πλαίσιο. Τον χώρο μέσα στο χρόνο. Τον περιορισμό που σε διατηρεί θνητό…

Ένα όνειρο χωρίς εικόνα! Μόνον η αίσθηση του υπερβατικού. Μόνον εσύ πέραν και πίσω από την ύλη.

“Δεν υπόσχομαι, “Είμαι”

Και το “Είμαι” δεν χωρά σε χρόνο, σε εικόνα, μόνο στο όνειρο…

Μοιραστείτε το άρθρο!