Οι άνθρωποι απαιτούν, οδηγούν ο ένας τον άλλον σε διλήμματα. Ξεχνούν τη φωνή, την αφή, την όψη, το φως που μένει πίσω τους, να μαρτυρά την παρουσία τους.
Δεν ορίζεις τις πράξεις σου χωρίς μιαν Άνοιξη να ανθίσει την ψυχή σου! Δεν ορίζεις τις πράξεις σου χωρίς αγάπη!
Γυμνές ψυχές σε έναν κόσμο μεταμφιεσμένο
Κατάβαση στην Μνήμη
Στη Ρωγμή Ανάμεσα στο Φως και τη Σάρκα
Ο Καθαρμός
Η γυναίκα που έγινε Αγάπη