Υπηρέτες ονείρων που πατούν πάνω στα γυαλιά από τα σπασμένα πρόσωπα το κοινό, μοιάζουν με θεατές μα δεν είναι, μόνο συμμέτοχοι είναι, σε έναν παράδεισο χωρίς Θεό.
Εκεί που δεν ειπώθηκε αντίο
Πώς αλλιώς να στο πω; Αντιστάσου!
Γυμνές ψυχές σε έναν κόσμο μεταμφιεσμένο
Κατάβαση στην Μνήμη
Στη Ρωγμή Ανάμεσα στο Φως και τη Σάρκα