Είναι που ο ζωγράφος σε έσβησε από τον πίνακα κιας ήσουν μέρος του τοπίου. Η κραυγή σου το έκαιγε. Η σιωπή σου το άδειαζε. Όσο άντεξε το μαζί άλλο τόσο το χώρια του έταζε, γιαυτό πήρες τα δικά σου πινέλα.
Εκεί που δεν ειπώθηκε αντίο
Πώς αλλιώς να στο πω; Αντιστάσου!
Γυμνές ψυχές σε έναν κόσμο μεταμφιεσμένο
Κατάβαση στην Μνήμη
Στη Ρωγμή Ανάμεσα στο Φως και τη Σάρκα