Έλληνες συσπειρωθείτε, κυρίως όμως, ενεργοποιείστε τη Σκέψη σας, το όπλο του Οδυσσέα για την επίτευξη του σκοπού του!
Κι όταν με παίρνεις αγκαλιά, κρύβεις μέσα εκεί, όλη τη δύναμη που αισθάνομαι από την καρδιά σου και είναι τόσο διαφορετική από της μαμάς!
Έτσι όλοι μας, επιβάτες σε μια ζωή που αέναα προσπαθεί να συνδέσει την καρδιά με το μυαλό, την λογική με την αγάπη.
Αυτό θέλει να πιστεύεις για να σε ελέγχει, για να σε χειραγωγεί! Βγες από τον δρόμο του, αυτόν που σου υποδεικνύει για το συμφέρον σου, ως σωστό και ακολούθησε τον δικό σου!
Ζήσε όπως θες να ζήσεις, μα μη μου ξαναγκρινιάξεις για την ασχήμια της ζωής, εγώ, δεν θα είμαι πάλι εκεί να σε ακούσω!
Ψάχνοντας να βρω το σχήμα που είναι κρυμμένο στην ακατέργαστη ύλη της ζωής, ανακάλυψα τη δική μου μοναξιά μα και πολύ από αυτή, τη μοναξιά των άλλων.
Κι όσο πετάγονται οι φλέβες στα χέρια μας κι όσο οι μύες τρέμουν σε κάθε μας κίνηση, τόσο φωνάζουν τα μέσα μας για λίγο ακόμη, για λίγο ακόμη το κορμί σου μες στο δικό μου και το δικό μου μες στο δικό σου!
Σκέψεις, μόνο σκέψεις συνδέουν ίσως την μεγαλύτερη απόσταση ανθρώπου με άνθρωπο, αναμονή χειρουργείου με χώρο χειρουργείου.
Αν όμως όλα αλλάζουν σε λίγα δευτερόλεπτα ακόμη και σε ένα, τότε και σε αυτό το τώρα έχεις επιλογή!
Είναι και οι φορές που συνειδητοποιείς πως τους δικούς σου ανθρώπους τους μετράς σε κάτι τέτοιες δυσκολίες, μεγάλες, απροσπέλαστες!
Ζουν χωρίς να ζουν, συνεχίζουν επιρρίπτοντας ευθύνες, χωρίς να λύνουν τα προβλήματα αλλά διατηρώντας τα, μετακυλίοντας την ευθύνη στο χρόνο!
Υπηρέτες ονείρων που πατούν πάνω στα γυαλιά από τα σπασμένα πρόσωπα το κοινό, μοιάζουν με θεατές μα δεν είναι, μόνο συμμέτοχοι είναι, σε έναν παράδεισο χωρίς Θεό.
Μάθε πως δεν χρειάζομαι το “μάθε να σου”, αλλά το “είμαι δίπλα σου”, κιας μην καταφέρω να μάθω τίποτα από αυτά που γράφεις ποτέ!
Θέλει θάρρος να δίνεις, να αδειάζεις εσένα, να σε αφήνεις γυμνό για να γεμίσεις τον άνθρωπο που αγαπάς!
Κι εγώ εδώ, τόσο δίπλα σου και τόσο μακριά σου, έχω τον χρόνο σύντροφο να μου δηλώνει τις διαστάσεις, τις αποστάσεις της ζωής δίχως εσένα. Τις ώρες, τις μέρες τα χιλιόμετρα, τα μίλια…
Εκεί που δεν ειπώθηκε αντίο
Πώς αλλιώς να στο πω; Αντιστάσου!
Γυμνές ψυχές σε έναν κόσμο μεταμφιεσμένο
Κατάβαση στην Μνήμη
Στη Ρωγμή Ανάμεσα στο Φως και τη Σάρκα